Nieuws
Publicaties en brieven van leden en anderen
Tour d'Aletta
Op 18 juli 1898 stapte Aletta Jacobs samen met haar man Carel Victor Gerritsen op de fiets om een prachtige tocht te maken door Noord-Engeland en Schotland. In vijftien feuilletons heeft C.V. Gerritsen verslag gedaan van hun bijzondere reis in De Telegraaf. Dit materiaal is door Jacoba Steendijk-Kuypers uitgetypt, gedocumenteerd en voorzien van toelichting in Op reis per rijwiel. Zij heeft dit document geschonken aan Aletta E-Quality, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis. Tijdens de Tour de France nemen wij u mee op een andere route en volgen Aletta Jacobs en haar man 114 jaar later op de fiets. De blogs zijn verkorte versies van de feuilletons.
Ons nieuwe lid Wil Post, die alles weet en volgt over pensioenen (ren vrouwen) schrijft een colum in het Financieel Dagblad van 9 mei 2012, getiteld:
Europa en Kunduz
De Europese Commissie geeft richtlijnen over pensioen in haar Witboek. De belangrijkste drie, faciliteer mobiliteit, zorg voor gelijke behandeling en zie toe op duurzaamheid, worden in het Kunduz akkoord genegeerd. Eindelijk ontvangen we iets moois uit Europa en dan gebruiken de politici het niet......
Zie hier het artikel in Financieel Dagblad van 9 mei 2012.
Arina's reis naar Indonesie
Eindelijk een wens vervuld van Arina Angerman.
19 april - 4 mei 2012
Honderd jaar geleden maakten Carrie Chapman Catt, voorzitster van de Wereldbond voor Vrouwenkiesrecht (nu: IAW) en Aletta Jacobs een propagandatocht rond de wereld. Een groepje Nederlandse vrouwen treedt in hun voetsporen en gaat naar Indonesië om een deel van die reis opnieuw te maken.
1 Lees verder over de reis op onze site.
Nederlands zie
http://vrouwenbelangen.nl/internationaal/index.htm
Engels zie
http://vrouwenbelangen.nl/english/index.htm
Deze toeliching is
gemaakt door Joke Sebus.
2.
Arina schreef ter voorbereiding op haar reis naar Java een blog over 'gender equality in political decision making'.
http://angermaneuropa.blogspot.com/2012/04/gender-equality-in-political-decision.html
3
. Wie gaan mee? Zie de
email-brief van Dineke Stam op 18 april 2012 aan vrienden en collega's.
Dear friends, Please find some English texts
at http://dinekeimhp.tumblr.com/
4. Informatie over Raden Kartini, de Aletta Jacobs van Indonesie, http://radenajengkartini.tumblr.com/
De eerste foto, gestuurd via Twitter door Arina
29 april 2012, our smart guides and rolmodels Uji & Uuth in Yogyakarta
Neelie Kroes roept vrouwen op tot digitale revolutie
Sanne Ruhaak 9 maart, 2012
via twitter
Donderdag was het Internationale Vrouwendag. Het programma Pauw en Witteman wist Europees Commissaris Neelie Kroes aan tafel te krijgen. Zij roept vrouwen op tot een digitale revolutie.
Gewapend met een iPad neemt Neelie Kroes, Europees Commissaris Digitale Agenda, plaats aan de tafel van Pauw en Witteman. Dat doet ze op Internationale Vrouwendag en niet zonder reden: in 2001 was 31 procent van de tech-sector vrouw, dat percentage ligt nu op 18 procent terwijl de sector inmiddels twee keer zo groot is.
‘We gaan de foute kant op’, concludeert Neelie Kroes. Daar wil ze verandering in brengen, want de ict-sector moet ook een wereld voor vrouwen zijn. ‘Onze economie wordt in 2015 geconfronteerd met 750.000 vacatures in de tech-sector’. Volgens Kroes hebben we vrouwen hard nodig om die vacatures te vullen.
In de uitzending gaat Kroes ook in op andere geslachtsgerelateerde zaken binnen het bedrijfsleven. Zo pleit ze voor gelijke beloning bij gelijke prestatie en gaat ze in op de vraag waarom een dergelijke gelijkheid nog niet vanzelfsprekend blijkt.
Voorafgaand aan haar bezoek aan Pauw en Witteman, riep Kroes vrouwen op tot een digitale revolutie. Samen met enkele prominente vrouwen uit de digitale wereld zal ze een verklaring opstellen en via het web verspreiden. Iedereen kan zijn eigen verklaring hieraan toevoegen.
Marijke Peters stuurt ons een recensie over
De levens van Hilda Verwey-Jonker 1908-2004,
biografie door Margit van der Steen 2011
Bijzonder uitgewerkte biografie van Hilda Verwey-Jonker,(HVJ), voorzitter van "Vrouwenbelangen" van 1951-1955.
Wij kunnen ons nu haast niet voorstellen hoe moeilijk het was voor ontwikkelde vrouwen om kort na de Tweede Wereldoorlog een "eigen" leven op te bouwen. Vrouwen werden niet voor vol aangezien.
De schrijfster maakt ons in bijna 500 blz duidelijk, hoe via omwegen, HVJ emancipatie van vrouwen, minderheden en bejaarden aan de orde stelde.
Hoe HVJ als afgestudeerd sociologe heel veel veranderingen wist te bereiken. In Vrouwenbelangen was tijdens haar bestuur de handelingsonbekwaamheid van de vrouw aan de orde. De tijd was nog niet rijp voor een vrouwelijke minister, maar HVJ heeft heel veel bereikt. Zij adviseerde Koningin Wilhelmina in London, was in 1946 al afgevaardigde bij de Verenigde Naties.
In 1954 was zij gemeenteraadslid in Eindhoven en ook eerste kamerlid waar zij de problemen van de Molukkers aan de orde stelde.
Zij was van 1957 tot 1972 kroonlid van de SER, in de schaduw van de macht.
Cum laude als sociologe afgestudeerd met een geëmancipeerde man - vader van vier kinderen en trouwe huishoudelijkehulp- kon HVJ zich voordurend inzetten voor het schrijven van goed wetenschappelijke onderzochte artikelen en stukken.
De Nederlandse vrouwen hebben heel veel aan haar te danken, dat heb ik beseft
na een maand lang lezen.
Maak en neem er de tijd voor!
Marijke Peters, penningmeester Vrouwenbelangen 1977-1986.
E-Quality, kenniscentrum voor emancipatie, gezin en diversiteit
Factsheet Financiële zelfredzaamheid
In deze factsheet worden de belangrijkste bevindingen uit het onderzoek 'Vrouwen en financiële zelfredzaamheid. Een onderzoek naar de kenmerken van financieel kwetsbare vrouwen' op een rij gezet.
E-Quality voerde dit onderzoek uit in opdracht van Delta Lloyd Groep Foundation, die zich inzet om financiële zelfredzaamheid en financieel bewustzijn te bevorderen.
Ondersteuning van financieel kwetsbare vrouwen
Deze factsheet geeft inzicht in de kenmerken van financieel kwetsbare vrouwen. Aan bod komt de inkomenspositie van vrouwen, de invloed van levensgebeurtenissen en de rol van financiële competenties. Daarnaast worden aanknopingspunten voor de ondersteuning van financieel kwetsbare vrouwen gegeven.
Voor beleidsmakers
Deze factsheet is voor beleidsmakers die zich op lokaal of nationaal niveau bezig houden met onderwerpen als werk en inkomen, emancipatiebeleid en armoedebeleid of werkzaam zijn in verzekering- of bankwezen.
Downloaden Factsheet: http://www.e-quality.nl/e-quality/pagina.asp?pagkey=144681
Meer informatie?
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Saskia de Hoog, onderzoeker bij E-Quality, s.dehoog@e-quality.nl
Toos van Noordwijk, 50 jaar lid van Vrouwenbelangen, ontvangt bloemen tijdens de ledenvergadering op 24 april 2010 .
Zij schrijft op verzoek van de redactie over haar eigen lidmaaschap en dat van haar moeder.
Waarom ik lid werd.
In augustus 1946 trouwden wij. Ik was assistent op het zoölogisch lab van de Rijks Universiteit van Groningen, en vroeg aan de hoogleraar of de vooroorlogse regel dat een vrouw bij haar huwelijk werd ontslagen nog gold. Hij had geen enkel bezwaar dat ik gewoon mijn halve baan zou houden en kwam op onze receptie. Eind december liet het ministerie van Onderwijs weten, dat die regel nog wèl bestond. Ik werd dus met terugwerkende kracht (!) tot de datum van ons huwelijk ontslagen. Ik had mijn doctoraal examen (biologie) nog niet gedaan en ben toen extra hard gaan werken om dat te doen. In het voorjaar van 1947 kreeg mijn echtgenoot een Canadese studiebeurs om na zijn artsexamen een tijd in Toronto te komen werken. En ik kon er ook een krijgen. Toen we twee jaar later terugkwamen mocht ik in ons land nog steeds niet betaald werken. Dat werd dus vrijwilligerswerk, in de vorm van cursussen geven in Amsterdam en op de Born (het toenmalige scholingscentrum voor vrouwelijke PvdA leden in Bennekom). In 1958 werd ik gekozen in de Provinciale Staten van Noord-Holland. Daar zaten toen 'maar' zes vrouwen in en 'maar' twee biologen. Ik was daardoor op twee manieren een ongewone eend in de bijt (als ik me goed herinner waren er toen 79 of 81 Statenleden). Mijn Moeder was van 1913 tot 1916 als jong onderwijzeres bestuurslid van de afdeling Veenendaal van de Vereniging voor Vrouwen Kiesrecht geweest (in 1916 verhuisde ze naar Doesburg). Zij was lid van de SDAP en behoorde tot de eerste vrouwelijke gemeenteraadsleden in ons land (Velsen). Een gesprek met mijn Moeder over de ingezakte belangstelling van vrouwen voor de politiek bracht mij er toe om lid te worden van de opvolgster van de Vereniging voor Vrouwenkiesrecht, zijnde de Vereniging voor Vrouwenbelangen. Ondertussen had ik sinds 1958 ook een parttime baan als lerares biologie. Dankzij de Motie Tendeloo en veel lobbywerk door de klein geworden Vereniging voor Vrouwenbelangen, was eindelijk het verbod voor gehuwde vrouwen om door de overheid betaald werk te doen opgeheven. Er wordt nu vaak gedacht dat het verbod in ging als er een kind kwam, in religieuze groeperingen een herkenbaar motief. Maar in feite was het een crisismaatregel uit de dertiger jaren met als argument: slechts één inkomen per huishouden en ging het verbod in op de huwelijksdatum.
Kortom ik werd per 1-1-1960 lid van Vrouwenbelangen door te praten met mijn Moeder!
Toos:
het leven van mijn moeder, die op 18-jarige leeftijd lid werd van de Vereniging voor Vrouwenkiesrecht.
Verkiezingen, wonen en wandluizen
Finland (1906) en Noorwegen (1907) waren de eerste landen waar vrouwen kiesrecht kregen.
In 1908 werd in Amsterdam een Internationaal Congres voor Vrouwen kiesrecht gehouden. Voor dat congres schreef Cornelis Veth een gedicht:
Gij vrouwen wilt nu een partijtje mee gaan spelen?
Wel laat ons hopen dat het U niet zal vervelen!
Doch als ge waarlijk naar een rol solliciteert,
Is ’t nodig dat ge van het spel de wetten eerst eens leert.
Mijn moeder was toen veertien jaar oud en herinnerde zich de voor die tijd grote publiciteit die dat congres kreeg. Zij werd een paar jaar later actief lid van de Vereniging voor Vrouwen kiesrecht. In 1913 spitsten de acties zich toe en leiden tot een grote (stille) vrouwen demon-stratie in den Haag op Prinsjesdag. Bij de Grondwetsherziening in 1917 kregen vrouwen het Passief kiesrecht, ze mochten dus wel gekozen worden, maar nog niet zelf stemmen!
Moeder werd in 1923 lid van de Gemeenteraad in Velsen, als eerste vrouwelijk raadslid. Ze kreeg woningbouw in haar portefeuille en ging op de fiets naar allerlei krottenwijken om te ervaren hoe slecht de woon toestanden waren voor de onderste laag van de toenmalige maatschappij. Een enkele keer (als er geen oppas was) mocht ik mee achter op die fiets, in een rieten mandje. Die armoede die ik toen zag, heb ik pas later in tropische sloppenwijken opnieuw gezien.
Op een avond werd er bij ons thuis gebeld, door een vrouw met een lucifersdoosje in haar hand. Moeder bleef bij de deur met haar praten, nodigde haar niet binnen, wat eigenlijk heel ongewoon was. De reden daarvoor bleek te zijn dat in dat lucifersdoosje wandluizen zaten en moeder wilde niet het risico lopen dat die in onze woonkamer zouden ontsnappen.
Jaren later heeft moeder mij verteld, dat die vrouw aan de deur zei:
“Wij weten wat U voor ons doet”
